Tijd om te zeefdrukken.

Nu de cursussen bijna allemaal afgelopen zijn, heb ik weer tijd voor andere dingen. Een aantal keer per jaar ga ik zeefdrukken. Ik ontwerp en maak de kleurscheidingen op calqueerpapier. De ondergrond waar ik op druk, bewerk ik van tevoren. Op deze manier zijn alle zeefdrukken uniek. Als de zeefdrukken droog zijn, kan ik gaan snijden. Volgende week ga ik op stof en leer drukken.

Wordt vervolgd!

Laarzen, schoenen, sandalen en slippers

Laarzen voor de winter.

Schoenen met of zonder hak.

Schoenen met of zonder kleurtje.

Slippers voor blote voeten.

Eindelijk heb ik mijn 'verzameling' schoenen gesorteerd. Overdaad schaadt en dat klopt in de meeste gevallen wel. Ik heb geen shopverslaving, al zou je dat misschien denken als je de foto's ziet. Dit zijn ook nog lang niet alle schoenen. Ik ben zuinig op mijn schoenen en de meeste exemplaren zijn aangeschaft in de vorige eeuw. Sommigen zijn al meer dan 30 jaar oud. Niet alle schoenen passen goed, want op sommige kan ik maar een klein stukje lopen. Met mooi weer loop ik het liefst op blote voeten!

Eindelijk vlierbloesem ontdekt!

Een maand geleden heb ik in Zuid-Frankrijk vlierbloesemgelei gemaakt. Hier in ons koudekikkerland dacht ik dat ze alle vlier gesnoeid hadden. Gelukkig heb ik de struiken met haar grote bloemschermen weer ontdekt. Afgelopen weekend heb ik er gelei van gemaakt. Heerlijk bij een Frans kaasje of gewoon op de boterham. Op mijn blog vind je hier meer over deze lekkere gelei.

Sokkenpop wordt boekenworm!

Voor een nieuw project op school maak ik een sokkenpop. Ik neem een lange sok en knip de tenen er vanaf. Ik keer de sok binnenstebuiten en leg hem plat op een contrasterende stof. Vastspelden en vervolgens uitknippen. Naai het goed aan elkaar en keer de sok weer. Dan is het een kwestie van versieren met kraaltjes voor de tanden en draadjes voor het haar.

Kijk hem staan tussen de boeken!

Afsluiting van de kinder-expositie.

Alle werkstukken van de kinderen worden op het einde van een cursusjaar geëxposeerd. Kinderen, zeker de jongste, denken dan aan een explosie i.p.v. een expositie! Enfin we sluiten weer een mooie tentoonstelling af. Zondag 2 juni kun je nog een kijkje nemen vanaf 15.00 uur bij Rick Collegeplein 5 te Weert.

Verzamelingen gezien in Frankrijk

olielampen

kaasplateaus

kralen en kraaltjes

Eiffeltorens

koffiemolens

Mensen verzamelen de meest rare dingen. Voor de hand liggend is geld, sigarenbandjes en postzegels. Maar wat dacht je van een verzameling kaasplateaus tegen de muur in een trappenhuis. Mooie koffiemolens uitgestald op een oude trap. Ik ben ook een verzamelaar van waardeloze dingen die voor mij juist heel kostbaar zijn.

Wat verzamel jij?

Mooie herinneringen en ideeën.

Ik maak heel veel aantekeningen in mijn ideeën boekje. Mijn fototoestel maakt overuren. Maar goed dat er een geheugenkaart in zit met heel wat GB. Mijn lessenplan voor het volgende schooljaar heb ik straks al klaar. Ik zie oude spullen op de 'PUCE'. Lekkere lolly's en mooie knopen die ook wel op snoep lijken. Handgemaakt creaties en grappige ansichtkaarten. Wat ben ik blij met dit weekje Frankrijk!

Hoe gastvrij zijn de Fransen?

De vrienden van Maril zijn erg gastvrij. Ze laten hun huizen zien en er is alle tijd voor een hapje en een drankje. Ik mag foto's maken en ik geniet. Petra en Jean-Marie wonen op een berg met een fantastisch uitzicht. In hetzelfde dorp waar Maril woont, wonen Evelien en Michel. Zij wonen in een prachtig groot huis met een kleine binnenplaats. Claire en Pierre leven in een Hotel wat tevens dienst doet als galerie.

"Merci pour l'hospitalité"

Mooie deuren en nieuwsgierig naar wat erachter zit.

Wat is Frankrijk een prachtig land. Ik hou van de kleine dorpjes en de mooie, oude huizen. Achter een van deze deuren wil ik wel even kijken. Een groot voordeel is dat Maril hier veel mensen kent. Zo krijgen we af en toe een "visite de la maison". Het tv programma: 'Mag ik even binnen kijken' is sowieso een van mijn favorieten. Zelf meemaken is natuurlijk nog leuker!

Vliegen,......1 week vliegt voorbij!

Heerlijk zo'n weekje weg, maar wat gaat dat snel voorbij. Gelukkig heb ik de foto's nog en vele mooie herinneringen. De vliegreis ging goed en voor je het weet wordt de landing al weer ingezet. We brengen onze koffers naar Maril en we gaan lunchen op het plein in Montagnac. Op een auto zie ik een gekooid vogeltje. Dan dringt het pas echt tot me door, 'een weekje vrij!'.